หมูน้อยๆตัวนิดๆ's profileหมูน้อยสีชมพูPhotosBlogListsMore Tools Help

Kasamol Sansanakul

Occupation
Location
Interests
เราเป็นหมูน้อย ที่ตัวเกือบจะไม่นิดเจงๆ เราเป็นบุคคลที่มีหลายชื่อมากๆ จนเกือบลืมไปแล้วสิว่าเราชื่อนัท
No list items have been added yet.

หมูน้อยสีชมพู

April 04

holiday ซะที

และแล้ว นี่ก็ถึงวันholiday ของเราอย่างแท้จริง รึว่าจะเรียกว่าปิดเทอมสุดท้ายละสิ
วันหยุดเราหน่ะเหรอ ไม่ได้เยอะไรมากมาย 3อาทิตย์ได้ แต่อย่าได้ดีใจกับเราไป เพราะยังเล่าไม่จบ
เราต้องไปพบอาจารย์ supervisor เราอีก แล้วก็ต้องmeeting ทุกๆ2อาทิตย์ แล้วเค้าก็เหมือนอยากจะให้เริ่มทำ thesisได้แล้ว
เห้อ เข้าใจยังทำไมยังไม่ให้ดีใจ แต่ช้าก่อน..... ยังไงก็ต้องได้ไปเที่ยว เราไม่ยอมหรอก อุตส่าได้หยุดทั้งที แต่จะไปไหน
น่านสิเราจะไปไหนดี ยังคิดไม่ออกเลย แต่ตอนนี้รู้แค่ได้ปิดเทอม พอละ 555 มีเวลาดูหนัง ดูละครซะทีเรา
 
January 02

Happy New Yaer 2009

และแล้ว นี่ก็ผ่านอีกปีนึงแล้วละเหรอเนี่ย ยู่ดีๆก็มานั่งเปิดรูปดู แล้วก็ทำให้นุกขึ้นมาได้เอ้ย ปีที่แล้ว พวกเรายังมานั่งเล่นพลุ จุดไฟเย็น โยนกระเทย เอ้ยกระเทียมใส่กันอยู่เลย
ดูเดะ และแล้วปีนี้เราก็ไปcount down ดูึนอื่นเค้าจุดให้ดูแทน 555 ปีที่แล้วเราแกล้งชู้ด้วยการสั่งรูป party ที่บ้านไปให้มัน แล้วดูเดะ ปีนี้เราต้องมาอยู่ในที่ๆชู้ฉันอยู่เลย ยังดีนะไม่มีparty ส่งรูปมาให้ 5555 ไม่งั้นละอาละวาด
 
ปีนี้การ cout down เราหรรษษามากๆอยากจะบอก
มันเริ่มขึ้นตั้งกะเราคิดจะซื้อบัตรผ่านเข้าไปในงานช้าไปจิสนึง ทำให้การสั่งซื้อในเนตแบบจ่ายตังค์แล้วต้องไปเข้าคิวเอาบัตรเอง (จริงๆเค้ามีส่งถึงหอแต่คิดเร็วไปจอง 30 งานมี 31) 555 แล้วมันจะส่งทันมะ แต่ก็เอาวะซื้อๆไป 10 ปอนด์ โดยยังไม่รู้ชะตากำไรเลย แต่พอเราต้องไปเอาเนี่ยเดะ ที่เอาบัตรมันตั้งอยู่ที่ St Andrew sq. ซึ่งความใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลางก็ราวๆอนุสาวรีย์ รึวงเวียนใหญ่บ้านเราน่านแหละ หางแถวก็แค่ วนรอบวงเวียนรอบครึ่งเองงงงงงง ก็ยืนรอไปเสะตั้งกะ บ่ายโมง โน่นได้บัตรเอาสองครึ่งเท่านั้น แต่ปัญหาเนี่ยมันอยู่ที่อากาศ -4 เองงงง อีกเช่นกัน 5555
พอได้บัตรมาก็เป็นอันดีใจเหมือนได้โล่ห์ เย้ๆๆได้มาครอบครองแล้ว และก็ขอกลับมาพักผ่อนก่อนย้อนกลับไปงานอีกครั้งตอน 5ทุ่มเพราะงกงะ ต้องทำงานก่อน แล้วก็เดินไปงาน เดินเข้างานก็ดีนะไม่มีไรจนกระทั่งเราเดินไปหาพวไอ้จื่อ และพี่แจน เราต้องเดินออกนอกงานงะ (princes street) ปิดถนนทั้งเส้นเลย เราตัดสินใจขึ้นไปเอาเบียร์ลงมา1ป๋อง และแล้วสิ่งไม่คาดฝันก็เกิด ประตูปิดหว่ะ เวนละแล้วกรูจะเข้างานไงวะ จนกระทั่งมีคนดันๆๆๆตัดสินใจพังประตูเข้าไป หุหุหุ เสร็จโจรเสะคีะ บัตรก็มี ได้เข้าสมใจอยากละ แต่ไม่มีเพื่อนงะต้องไปอยู่กะเด็ก นร ไทย แต่คนละยูกัน พวกนั้นเด็ก เอดินยู ก็ 54321 อะไรกันไปตามเรื่องตามราว ยังๆยังไม่จบ เราต้องขึ้นรถกลับหอ นี่แหละเจอศึกอีกรอบ เพราะด้วยความถนนมันปิดงะ ต้องเดินไปขึ้น night bus ถึงโน่น หน้าร้านที่เราทำงาน ก็ราวๆแค่ 1-2 กิโลเองงงงงงง อีกแล้ว เมื่อยโคตะระเลยแหละ  แต่สุดท้ายก็ Happy ENDING นะจะบอกให้ เราได้กลับถึงห้องอย่างมีความสุขตอน ตี2  5555
 
จบการ cout down ของเราแต่เพียงเท่านี้แล แล้วเดี๋ยวปีหน้าจากลับไปเล่นพลุกันอีกนะไอ้เพื่อนรักทั้งหลาย ไปละ คิดถึงนะโว้ยยยยยยย
 
ปล มีความสุขกันถ้วนหน้านะพวกเพื่อนรัก      
December 21

ชีวิตแสนสบายยามสอบเสร็จ

เย้ๆๆ และแล้วชีวิตเราก็ผ่านพ้นการสอบไปได้อย่างเรียบร้อย แต่จะร้อยเรียบรึเปล่านี่ก็เอ่อ ลุ้นกันอีกที 555
แต่ไงช่วง 3 อาทิตย์ต่อจากนี้ก็ขอตัดตวงให้ได้มากที่สุดละกันเนอะ หึหึหึ
การท่องเที่ยวของเราคงจะได้เริ่มต้นขึ้นในไม่ช้านี้แล แต่ไอ้จะไปไหนเนี่ยเดะ น่าสงสัยอยู่ เจ้าแม่อลังการโปรเจค อย่างฉัน มันจะล้มไม่เป็นท่ารึเปล่าหว่าเนี่ยเรา
แต่ที่แน่ๆต้องอยู่นับถอยหลังที่นี่แน่ๆละ แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกทีนึง
อ๋ออออ แต่ก่อนถึงวันปีใหม่เราต้องผ่านวันที่ 26 ธค Boxing Day ก่อน เอ้ยๆๆ ไม่ใช่วันชกมวยแห่งประเทศนะแก อย่าเข้าใจผิดๆ
มันเป้นวันเปิดของขวัญหว่ะ แต่มันจะมีไรเปล่าเราไม่รู้ รู้แค่หนูจะshop หึหึหึ ตังค์ที่เก็บมาทั้งหมดเพื่อการนี้เลยนะจะบอกให้ ตามที่ตั้งใจไว้ ก็จะถอยรองเท้าใหม่ 1 คู่ แล้วก็ .... นึกไม่ออกละหว่า
แต่ไงก็คงเลยตามเลยจะได้ไรบ้างดูสถานการณ์ก่อน วันนั้นคนคงวุ่นวายกันน่าดูเลยแฮะ
แต่ว่าไปเวลาไป shop ทีไร คิดถึงกลุ่มสมาคมinday and the gang มากๆเลยอ่ะ เพราะมันไม่มีใครช่วยเราเลือกรึว่าลองชุดกันหนุกหนานเท่าอีกแล้ว สาบานได้ งานนี้เลยไม่รู้จะได้ไรเยอะเปล่า
อ้อแต่นึกได้อีกอย่าละแฮะ หนูอยากได้เป๋าใหม่ 555 มันเริ่มมีความอยากได้ผุดมาในหัวละเรา แล้วได้ไรมาบ้าง จะมาแถลงแจ้งให้เพื่อนๆรู้อีกทีนะยะ แต่งานนี้คงได้เผาผลาญพลังแห่งการแย่ง ขุดคุ้นแหงๆ แถมที่สำคัญต้องตื่นเช้าเนี่ยเดะวะ เพราะร้านมันเปิดตั้งกะ 7โมงครึ่งแหนะ ไปละๆๆ บะบายๆ
คิดถึงเพื่อนๆและสมุนมากมาย คิดถึงจิงๆนะโว้ย ไม่ได้ล้อเล่น  
November 14

ช่วงอารมณ์สีเทาๆ

ช่วงนี้ชีวิตเรา เรื่องเยอะจิงๆ งานก็ใกล้ถึงเวลาที่ต้องส่ง เรียนก็ใกล้จะสอบ อากาศก็ฝนตก เฮ้อ อะไรเยอะแยะหว่ากะชีวิตของเรา
ไอ้เราก็ดีมากๆ อารมณ์ก็ปรับไปตามสภาพอากาศที่เปลี่ยนไป มืดๆ มนๆ ทึมๆ จะเป็นงี้อีกกี่วันวะเนี่ย
ว่าแล้วก็คิดถึงพวกแกจริงๆเลยหว่ะ ป่านนี้ถ้าอยู่เมืองไทย คงแจ้นรีบโทรไปหาพวกแก ไปแย้วๆ เที่ยวๆ ดุหนังๆๆ แดกเหล้าๆๆๆลั้นลาไปแล้ว
แต่นี่เดะวะ เศร้าจิงๆ เซ็งๆเครียดๆไปคนเดียวก็เบื่อโคตรๆ กลับมาห้องก็แง้วกรูจะทำไรดีวะเนี่ย
พวกเมิงควรภูมิใจนะเนี่ย กรูกำลังร้องไห้คิดถึงพวกเมิงเนี่ย 5555 ไม่ต้องถามกรูอารมณ์ไหน เพราะไม่รู้เหมือนกัน แค่อยู่ดีๆก็คิดถึงพวกเมิงขึ้นมาแล้วก็ร้องไห้   
 
เพราะงั้นกลับไปพวกเมิงต้องรักกรูเยอะๆนะโว้ย ไม่งั้นละกรูจะด่าไม่ซ้ำคำเลยคอยดูเสะวะ ต้องตามใจกรู พากรูไปเที่ยวด้วย หึหึหึ ได้โอกาส
 
ตอนนี้ชีวิต ก็เริ่มเข้าใจพวกที่เรียน ป โท ละวะว่ามันอะไรนักหนา เข้าใจไอ้ต้าร์ละที่มันหายหัวไปเลย เข้าใจน้องแพรละที่มันบ่นๆเรื่องอ่านหนังสือๆๆการบ้านๆๆ
งานเพียบ ประชุมมันได้ทุกวี่ทุกวัน จะเอาไรกะกรูนักหนาเนี่ย แต่หน้าที่ก็ต้องทำต่อไป บ่นไม่ได้ เหอๆ
 
เมื่อไหร่ท้องฟ้าจะมีแดดหว่าเนี่ย ไม่รู้มันจะช่วยได้เปล่า แต่ก็อาจทำให้รู้สึกว่ามีสีสันเวลาเดินออกไปข้างนอกแฮะ แต่ก็ไม่ชอบอีกอ่ะ ร้อน โอ้ย!!!! งง กับชีวิต
พวกเมิงอย่าเพิ่งงง ว่าตกลง ไอ้นัทมันต้องการไรวะ เพราะว่าตัวเองยังไม่รู้เลยตัวเองต้องการไร 5555 ปล่อยกรูไปซักพัก คงดีขึ้น
 
 
 
 
November 03

เรื่องมีอยู่ว่า

เฮ้อ 1เดือนละเหรอเนี่ย ที่เราไม่ได้มา up space เอาซะเลย
อย่าเข้าใจผิดว่าฉันยุ่งนะยะ จิงๆก็แอบมีงานการที่ต้องทำ แต่......
1. ความขี้เกียจเข้าครอบงำ
2. ความงงๆ กับงานที่ต้องทำ ที่ไม่เข้าใจเอาซะเลย
3. อากาศที่มันนับวันก็เย็นลงๆๆ ทุกวี่ทุกวัน (ทำให้เกิด ข้อ 1)
 
ว่าไปทำไมเวลามันช่างไปรวดเร็วเหมือนกันนะเนี่ย ดูเดะ อะไรๆก็ยังไม่ได้ทำซักอย่าง  นี่ก็ใกล้จะสอบละ
เหลือเวลาอีกเพียง ราวๆ 1เดือนเท่าน้าน ฤดูแห่งการสอบก็จะมาถึงแล้ว แต่เราก็ยังไม่ได้อ่านเพราะ เหคุผล 3ข้อที่กล่าวมาแล้ว 555 เกี่ยวไหมหว่า
 
ตอนนี้เวลาเราก็เปลี่ยนละ กลายเป็นช้ากว่าเมืองไทย 7 ชมซะละ
เดี๋ยวนี้นะ 5โมงก็มืดตืบเลย ต่างจากเมือ 3เดือนที่แล้วที่มาถึงอย่างมากๆๆ จำได้เลย มาถึงวันแรก ไรวะนี่มัน3ทุ่มละนะ ฟ้าเพิ่งจะมืด
 
เอ๊ะ เราจะเล่าเรื่องไรให้ฟังดีหว่า วีรเวนวีรกรรมก็ไม่ค่อยจะมีกะเค้า เพราะเราเรียบร้อย :P ฉันรู้พวกแกไม่เชื่อ 555
 
อ่อรู้ละ เราการพัฒนาการทำกับข้าวดีกว่า
ตอนนี้เราก็ยังคงขยันทำกับข้าวกินเองทุกวัน (เฉพาะมือเย็น) เช้า+กลางวัน = ขนมปังไม่ก็คอนเฟ็ก
ฝีมือเต้าพัฒนาไปเยอะละนะยะ จิงๆด้วย ต้องบอกว่าทำกับข้าวกินเองได้ถึงจะถูก อ้อ อร่อยด้วยนะ แถมบางวันก็พิเรนทำโน่นผสมนี่ สร้างเมนูแปลกๆ 555 เฮ้ยแต่อร่อยนะ ฉันรู้ว่าพวกแกไม่เชื่อหรอก
แต่ไม่ต้องกลัว กลับไปมีอวด 555 อย่านึกว่ารอดโว้ย ต้องแบ่งให้ทั่วถึงเดะ เพื่อนรักทุกคน
เราขยันซื้อของมาตุนในตู้เย็นโคตรๆ ไม่อยากบอกถ้าเค้าห้ามออกไปข้างนอกเลย 2-3 อาทิตย์ เพื่อนแกไม่อดตายแน่ๆรับรองเพราะว่าตอนนี้ตู้เย็น ชั้นของตัวเองวางไม่พอต้องลามปามไปชั้นอื่นที่ว่างอยู่
ตู้เก็บพวกซอส ซีอิ้วต่างๆก็เต็ม ถึงขั้นล้น เริ่มลามปามไปตู้ว่างข้างๆอีกเช่นกัน 555 นี่ยังไม่รวมขนมในห้องอีกนะแกเอ๊ย เชื่อยังละว่าขยันซื้อ(ของกิน)
 
ตอนนี้ก็ 4ทุ่มกว่าฉันละ คงถึงแก่เวลา ย้ายตัวเองจากปิ้งหน้าฮีตเตอร์ ไปอาบน้ำละ ไม่ไหวๆ ก่อนที่มันจะหนาวมากกว่านี้แล้วอากาศขี้เกียจจะครอบงำ เหอๆ ไปละนะเพื่อนๆ
 
คิดถึงพวกแกโคตรๆ ใจร้ายหว่ะ ไปเที่ยวฮาโลวีน ไม่มีชวนกันซักคำ หึหึหึ เวลาไปไหนเที่ยวเผื่อกันบ้างนะโว้ย อยู่นี่ไม่ได้เที่ยวเลยหว่ะ
ไม่ใช่ไรหรอก เพื่อนๆคนไทยมันไม่เที่ยวกันหว่ะ แล้วมันก็ไม่กินเหล้าเหมือนพวกเราด้วย เพื่อนแกก็เลยแง่ว ไม่มีคนเที่ยวด้วย เพื่อนฝรั่งก็มีแต่ผู้ชาย ซึ่งเค้าก็ผู้ใหญ่กว่าตั้งเยอะหว่ะ ไม่งั้นมันก็ไปกะแฟนมัน
กลายเป็นเด็กดีไปโดยปริยาย กลับไปเห็นแสงสีเมืองไทยจะตื่นตาตื่นใจเหมือน เด็กอายุ 20 ที่มันเพิ่งเข้าผับได้ไหมวะเนี่ยกรู เหอๆๆๆ
 
ปล. ฉันรู้ว่าพวกแกๆๆอยากดูรูปฉันใส่ชุดทำงานมากมาย เหอะๆ เพราะรู้ว่าพวกแกจินตนาการไม่ออกแหงๆ ไม่งั้นก็กลัวมันจะล้ำเลิศเกินไป เลยเอาไปใส่ใน hi5 ละ space มัน up ไม่ได้หว่ะ
      http://ka22a-mol.hi5.com <-------- hi5 ฉันเอง แต่ฉันว่าพวกแกๆทั้งเลยคงมีแล้ว แต่ให้เฉยๆ เหอๆ
 
 
 
Photo 1 of 7
There are no categories in use.